Vincent Bijlo

EEN DOVE VRIEND VAN MIJ KAN DE GRAPJES VAN MAASSEN WEL WAARDEREN

Ik hoor dat er nogal wat ophef is over Paay in de Playboy. Er was een of andere zielige aandachtsjunk op televisie, ene Theo Maassen, die het niet vond kunnen, dat een vrouw van 60 in de Playboy staat, alsof hij dat uitmaakt. Hij schijnt zelf een oer- maar dan ook oerlelijke kop te hebben, ik heb het van horen zeggen, ik hoef hem gelukkig niet te zien. Hij mag met die tronie toch ook op televisie? Dus wie is hij dat hij dan uitmaakt dat de oude Paay niet bloot in de Playboy mag.

Hij had het over een necrofiele vriend die de foto’s wel kon waarderen.

Wat een narige respectloze stoerigheid zeg. Ik vind het juist getuigen van een enorme vitaliteit en lef en durf en moed dat Paay in de Playboy staat.

Hoe zou Maassen het vinden als ik in een uitzending waarin wij samen zitten tegen hem zeg: "Ik heb een dove vriend die jouw grapjes wel kon waarderen, maar nu heeft hij leren liplezen, voor hem is de lol er nu ook wel af."

Het is natuurlijk wel even schrikken voor alle geile ouwe rukkers, dat begrijp ik, dat er nu opeens iemand instaat die niet aan hun treurige rolmodelletje van de ideale onbereikbare vrouw voldoet, maar dat lijkt me alleen maar goed.

Paay verdient met dit statement een standbeeld. Een bloot standbeeld, dat moet komen te staan in Eindhoven, vlak voor de deur van Theo Maassen.

Misschien is dit wel het begin van een nieuwe trend. Misschien komt er binnenkort wel een MAX-kalender, met de allerheetste senioren.

Jammer is alleen dat er nog geen brailleversie van de Playboy bestaat, daar zouden we het nou eens over moeten hebben in De Wereld Draait Door.