TWINTIG JAR SCHONE KLERENCAMPAGNE TOCH NOG STEED VEEL FOUT GOED

Er deugt niet veel van onze kleren, merkte ik gisteren tijdens een feestelijke bijeenkomst in Amsterdam van de Schone Klerencampagne, die zich inzet voor tegen een redelijke prijs vervaardigde kleren.

Kleren kunnen heel fout zijn, net zo fout als fout hout of foute auto’s of fout vlees.

Maar bij kleren denk je eigenlijk nooit aan fout, dat komt omdat kleren er zo onschuldig en leuk en lief uitzien, althans meestal, ik heb het hier niet over het militaire uniform.

Maar o mensen, wat kunnen kleren fout zijn.

Erger nog, dat zijn ze al heel lang, en heel lang heb ik er nauwelijks over nagedacht. Maar nu weet ik wel beter. Weg is de onschuld. Het overhemd dat ik draag lijkt als een maliënkolder van schuld om mijn schouders te hangen.

Ik ruik het, aan dit overhemd hebben jonge vrouwen tegen een hongerloontje gewerkt.

Misschien doen de verfstoffen die gebruikt werden om mijn broek te verven, mijn broek die tot voor kort heel lekker zat, een rivier in China blauw kleuren.

Gehuld in lappen van schuld ga ik door het leven. Ik google vandaag een eerlijke klerencollectie bij elkaar die ik morgen ga aanschaffen. En overmorgen zal ik tegen de wereld kunnen zeggen: "Hier zit ik, zie mij aan, in eerlijke kleren. De aarde mag naar de kloten gaan, mijn schuld is het niet, ik ben een slaafvrije Bijlo."

En al mijn oude kleren geef ik aan de daklozen en de armen, zodat ik met mijn foute collectie toch nog iets goeds kan doen. Hoewel, ik ben er toch eigenlijk wel erg aan gehecht, aan al die mooie overhemden, die jasjes, die…

Weet je, ik ga morgen gewoon eerst eens 1 brandnetelshirtje kopen, om te proberen, ik hoop dat het niet al te erg prikt.