Vincent Bijlo

ZONDAGSE NEDERLANDERIGE CAMPINGKANTINE

de wolken hebben haast vandaag. Steeds weer snelle, nieuwe buien worden opgehaald uit zee. het hagelt bevroren schelpen, de stranden zijn leeg.En de wind doet zijn uiterste best te huilen.De wolken hebben haast vandaag. Ze geven af en toe de zon een gat. Hij schijnt stoom uit de aarde, die boven bijeengeharkt en samengepakt wordt tot weer nieuwe buien. Ze worden vooruitgesmeten met een gulle hand die af en toe een bliksem gooit. De terrassen zijn leeg. En de wind doet zijn uiterste best te zuchten.De wolken hebben haast vandaag. Ze wreken zich op fietsende bejaarden die veel te langzaam zijn met jassen aan en uit.Die met een onverwoestbaar optimisme verbeten recreëren, want ze hebben al betaald. En de wind doet zijn uiterste best te fluiten.

De wolken hebben haast vandaag. De regen geselt de kampeerders, teistert hun tenten, ranselt de kantines waarin gehangen wordt en vreugdeloos gepingpongd.

De speelautomaat is de enige die happy is, het geld vloeit als water in zijn gleuf.

In een hoek wordt met liters koffie die naadloos overgaan in bier de staatssecretaris vervloekt. Vakantie in eigen land, slecht weer gegarandeerd, allinclusive, onbeperkt regen.

Henk zet zijn laptop op tafel en googlet mooi weer en last minutes. De horeca in Turkije is nu helemaal rookvrij, leest hij hardop voor, maar niemand in de kantine haalt opgelucht adem, alle toestellen naar de zon zitten vol.

Peter zoekt in Spanje op zijn laptop, er komen er steeds meer op tafel, naar een paar niet-bestaande villa’s om te huren, maar ook die zitten al vol.

Men kijkt de Tour, wordt langzaam dronken en bestelt patat. (Wordt vervolgd.)