TWITTEREN IS MET AFSTAND HET WOORD VAN HET JAAR GEWORDEN

Wat mij overkomt zeg, ik zit gister op mijn twitter, twittert Jip, Jip twittert minstens twintig uur per dag, graag over taal, hij heeft via twitter het begrip Jip-en-Janneketaal Nederland binnengetwitterd, twittert Jip dus dat het woord twitteren gekozen is tot woord van het jaar!

Dat mag, vind ik, wel een twittertriomf van de eerste orde heten, ik en al mijn digitale twittervrienden hebben de kopvoddentaks verslagen. Die kopvoddentaks zou overigens overal een Boekestijntje zijn, zoals spleetoog dat was, maar niet binnen de PVV, de partij van het moslimbashen en de Mohammed-demonisering.

Wij hebben gewonnen, en dat is niet leuk voor de Swiftrijders en de mensen die leiden aan vaccinatieangst, maar het genootschap Onze Taal heeft in al zijn wijsheid besloten dat twitteren het woord van 2009 is.

De verkiezing was dit jaar niet via internet, na het swaffeldebacle van vorig jaar, dat het gevolg was van een geenstijlkaping.

we pakken onze vuvuzela’s en toeteren onze twitterwinst kracht bij.

Jammer voor de Eindhovense zwerfpedo, treurig voor alle griepdoden, sneu voor de gifhypotheken, de Q-koorts en de homolobby, maar wij toeteren onze rooklongen uit onze torso’s, wij waren het koninginnedagdrama de baas dit jaar, en ook de comazuipers, de paddozoekers en de DSBklantjes, de Muurherdenkers en de Iphoneverslaafden, de AOW-slachtoffers en de crisisgedupeerden, wij twitt4eren vrolijk verder, het web is onze herder. Gewonnen, gewonnen! Het levert verder niks op, geen megajackpot of een paar troostmiljoenen, alleen eeuwige twitterroem. Hoewel, eeuwig, wat beklijft nog in deze magnetrontijd.