KERNENERGIE: OUDE WIJN IN NIEUWE ZAKKEN

Eens in de zoveel tijd wordt de oude plaat, die al grijsgedraaid is, weer opgezet.

Kernenergie, wel of niet?

Gisteren zou de Sociaal Economische Raad met een advies komen over kernenergie. Zou, want het lukte de Raad niet om tot en eensluidend oordeel te komen. Uranium heet niet voor niets splijtstof. Elke keer als de discussie over kernenergie opduikt, wordt de maatschappij tot op het bot gespleten.

Waarom zouden we dat nu anno 2008 nog een keer laten gebeuren. Het AD van gisteren gaf al een voorzetje voor een nieuwe brede maatschappelijke discussie. Gerrit Boersma, lid van de stichting Kernvisie, die lobbyt voor het toepassen van kernenergie, begon al te schamperen dat het anno 2008 erg vermakelijk is dat er nog tegenstanders van kernenergie zijn. Ach, zegt hij verdrop in het artikel, die ramp bij Tsjernobyl, die viel achteraf gezien toch ook best mee. Duizenden gevallen van leukemie, een groot aantal gemuteerde baby’s, jarenlang onbewoonbaar gebied, ach, het is maar wat je meevallen noemt.

"Als je naast een benzinestation woont, loop je ook risico," zegt Boersma. Zo is het maar net, daarom woon ik niet naast een benzinestation.

Kernenergie is nodig, vinden voorstanders, om in onze energiebehoefte te voorzien. Waarom is die behoefte eigenlijk zo heilig? Waarom kan het aanbod niet een keer de vraag bepalen.

Laten we alsjeblieft niet die hele grijsgedraaide plaat nog een keer afspelen, uranium is immers net als olie eindig, kernenergie lost niets op, investeer liever in echte duurzame energie. Jongens, er is zoveel zon, gebruik dat, en wind waait altijd gratis om je kop. Zet je ramen open, laat het waaien, loop vooruit, niet achteruit.