KUNST IS KUNST EN ZIJ ZAL GETOOND WORDEN

Het gaat om twee foto’s. Twee foto’s die in het Gemeentemuseum in Den Haag hadden zullen hangen. Ze zijn onderdeel van de expositie van de Iraans-Nederlandse kunstenares Sooreh Hera. Het zijn foto’s met afbeeldingen van homoseksuelen. Dat vinden sommige moslims al niet leuk, als je die afbeeldt. De homoseksuelen dragen maskers van de profeet Mohammed en zijn schoonzoon Ali. Dat kon er ook nog wel bij. We hadden al dat gedoe met Winnie de profeet gehad, Mohammed de Pooh, en nu dit Mohomommedgezeur weer.

Ik kan me voorstellen dat je je aan dat soort foto’s stoort. Zoals ik me kan voorstellen dat men zich in de jaren zestig aan pornografische afbeeldingen stoorde, of Anton Pieckaanhangers zich aan non-figuratieve kunst stoorden, onder het motto: Dat kan mijn zoontje van 2 ook.

Kunst is kunst, kunst mag, moet soms zelfs provoceren. Een museum is niet alleen een bewaarplaats, niet alleen een etalage van dat wat ooit gemaakt is, nee, het staat ook in de maatschappij.

De twee foto’s hangen niet in het Gemeentemuseum, sterker nog, ze hebben daar nooit gehangen. Al bij voorbaat heeft de directie van het museum besloten ze niet te tonen, uit angst voor de ophef die ze zouden veroorzaken.

Dat is zelfcensuur, die niet past bij ons land. Als je iets kunst noemt, moet je het kunst laten zijn. Wij mogen hier de profeet afbeelden zoals we willen, je mag hem een feestmuts opzetten of een rugzak met explosieven omhangen, wat je wilt. Natuurlijk mag je daar aanstoot aan nemen. Je hoeft ze niet te zien als je dat niet wilt hoor, mijn oma ging ook niet naar abstracte kunsttentoonstellingen omdat ze ze vreselijk vond. Geen slappe knieën jongens, kom op, laat maar zien die foto’s, sta voor de idealen van je land, sta voor de vrijheid.