DE BEURS EN HET WEER: BEIDEN SOMBER

"De beurs is somber," somberde een sombere analist. "Nog nooit verloor de AEX op één dag zoveel als vandaag," sprak hij met een grafstem om 1300 uur. Dat moest hij om 14.00 uur rectificeren, er was een heel licht herstel waar te nemen.

Het was of deze sombere analist naar buiten keek. Hij keek naar de wolken en zag heel even een gat. Nee, een gat was het niet te noemen, het wolkendek was even iets dunner.

De beurs en het weer, ze lijken veel op elkaar. Ze zijn allebei in de war. Buiten regent het druppels, binnen slechte financiële berichten. Buiten is het te warm, binnen te koud.

De analisten hadden deze minikrach niet voorspeld, net als de weerman deze lange tijd van regen, deze wintermoesson niet had zien aankomen.

De Amerikanen houden de hand op de knip, vandaar de dip, daarom is iedereen zo sip. De kredietcrisis houdt aan, net als de wolken.

De analisten zijn papegaaien, de weerman is een na-aap. De beurs loopt kneuzingen op door al die zware klappen.

De recessie zit in onszelf, wij zijn het zelf die de AEX naar beneden trekken. Als wij zouden leven in een wereld die gebaseerd is op waarde en niet op prijzen, dan zou de AEX stabiel zijn. Dan zou geld echt geld zijn en geen krediet.

Je kunt niet leven op overwaarde, net zoals je niet getrouwd kunt zijn met een virtuele vrouw.

Als wij duurzaam zouden leven was er veel meer licht. Dan was het buiten kouder nu, en in ons zelf veel warmer.

Aalleen hoop kan ons uit een recessie houden. Hoop op lente, zonder wolken, met zon.

Mijn vrouw zag gisteren al een sneeuwklokje staan, houd moed!