HOUD ZE NIET BINNEN, DAT IS ONGEZOND

Boven in de dubbeldekkertrein was het gezellig. De lenteregen kletterde tegen het raam. Ik rook de heerlijke regengeur die van de weilanden waar we doorheen raasden opsteeg.

Maar langzaam werd die geur door een andere overstemd. En de stilte, die vlak na het instappen in de trein had gehangen werd steeds vaker verstoord door…

Ja, door wat? Plofjes, giertjes, knallen, reutels, knetters en geluiden als van leeglopende ballonnen.

Het zal toch niet, dacht ik, dat de hele coupé en masse aan het scheten laten is geslagen?

Maar jawel hoor. Het is maar goed dat je in treinen niet meer mag roken, anders was de onze ontploft.

Een vrouw naast mij, die een oorverdovende knal voortbracht, als van een illegale strijker, legde het me uit.

"Het komt," zei ze, "door de Gezond Nu!" Ze was nauwelijks verstaanbaar en ze sprak met horten en stoten, ze hapte naar verse lucht in de bedompte dubbeldekker waar de ramen niet van open konden.

"Het inhouden van winden is ongezond, het kan vreselijke gevolgen hebben."

"En wat dacht je van het niet inhouden," zei ik, terwijl ik zelf ook maar een duit in het zakje deed. Mijn stoel trilde, mijn wind deed me even boven de stoel zweven, alsof ik op een luchtkussen zat.

Ik las het interessante artikel, waarin haarfijn wordt uitgelegd waarom je scheten de vrije loop moet laten.

Toen ik het bijna uit had begon de vloer onder ons te kraken. Met een donderend geraas viel de ruftende massa op de beneden ons gezeten reizigers, die intussen ook het nieuws uit de Gezond Nu hadden gelezen. Gelukkig kwamen we op dat moment aan op station Utrecht. Sissend openden zich de deuren en in en flatulent gebulder rolden de winden en hun eigenaars het perron op Ik voelde me ontzettend opgelucht.