Vincent Bijlo

HET DILEMMA VAN JET EN JAN PETER

Met het zweet in hun handen zaten Jet en Jan Peter in de wachtkamer.

"Bussenende," riep de gynaecoloog door de stille ruimte. Ze liepen naar de spreekkamer. Het gezicht van de gynaecoloog stond bezorgd.

"Is het gelukt?" Vroeg Jet.

"Ja mevrouw Bussenende," zei hij, "ik mag u feliciteren." Jet en Jan Peter vielen elkaar in de armen. "We zullen," zei de gynaecoloog, hij klonk niet blij, "de bevruchte eicel zo spoedig mogelijk terugplaatsen in uw baarmoeder, tenminste, als u daar prijs op stelt."

"Hoezo, prijs op stelt," riepen de echtelieden tegelijk.

"uw embryo heeft een grote kans, ik vind het zeer vervelend om dit te moeten zeggen, Uw embryo..." Jet's lip begon te trillen, ze omklemde Jan Peters hand met de hare, waarvan de knokkels spierwit waren geworden, "uw embryo heeft een grote kans lid te worden..." Jet trok bleek weg, "van de Christenunie."In de stilte die volgde kon je een eicel horen vallen. "O" kreunde Jet, "dat ook nog. Waarom wij, o waarom? Als het nou nog de PvdA was, ook niet leuk, dat draait steeds maar heen en weer in je buik, maar goed, dat zou ik nog wel overleven, maar de Christenunie, ik weet niet of ik dit kind wel wil hebben."Jan Peter zuchtte en zei: "laten we even een eindje gaan wandelen om erover te praten."

Ze maakten al ruzie toen ze in de lift stonden. Jan Peter vond dat Jet niet had mogen zeggen dat ze het kind niet wilde.Toen ze tien minuten later bij de gynaecoloog terugkwamen hadden ze een compromis bereikt. ze zouden de embryo terug laten plaatsen, en dan alsnog, als de situatie daar aanleiding toe zou geven, tot abortus kunnen overgaan. Iedereen kon hier uitstekend mee leven.