Vincent Bijlo

GRASLUCHT BIJ DE ALBERT HEIJN

"Waarom ruikt het hier toch zo naar gras," vroeg ik aan mijn vrouw.

"Dat komt door de cola," zei ze, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

"Sinds wanneer ruikt cola naar gras?"

"Sinds het EK," zei ze. Ze liet mij de tribune voelen die men van colaflesjes en blikjes had opgebouwd. Het grasmatje met de doeltjes, waarop de tribune stond, dat rook naar gras. En door die graslucht hoopt het merk cola, dat ik niet zal noemen omdat ik cola erg slecht spul vind en niet te zuipen bovendien, hoopt het merk cola meer cola te verkopen.

"Volgens mij," zei kik, "Hadden ze het beter naar cola kunnen laten ruiken dan naar gras. Ik sta nu voor de fles- en bliktribune en ik denk: ik wil hier weg. Ik wil op vakantie, naar een mooie, glooiende heuvel, waar het altijd ruikt naar pasgemaaid gras en waar het stil is. Waar de mensen niet de hele dag bezig zijn met het inschatten van de kansen van Oranje en waar alleen water, koffie en wijn te drinken is."

Mijn vrouw inhaleerde diep de colagraslucht en zei: "Laten we gaan."

Maar we gingen niet, er is nog veel werk te doen voordat we naar Frankrijk gaan. We liepen door de supermarkt langs de koffie, waar het naar koffie rook, en ik kreeg zin in koffie. We liepen langs het brood en ik kreeg zin in brood. We liepen langs de sigaretten en ik telde de dagen af dat ik nog mag roken in het café.

Buiten rook het naar lente. Nederland ruikt nu op azijn mooist. Het liefste ben ik in deze tijd, waarin de vogels maar een uur of zes per nacht slapen, dag en nacht buiten. Ik adem diep de lente in, en geniet van de rust tijdens de wedstrijden. En het leuke is, er zit geen commercieel plan achter, de lente biedt zich geheel gratis aan ons aan, maar ze is zo lekker en zo gezond!