Vincent Bijlo

DE MOEHEID, DE KLOOF, HET GELIJK, DE LUCHT EN DE ZON

Ik ben mediamoe. PVVmoe, anti-PVVmoe, hoofddoekjesmoe, inburgeringsmoe, immigratiekostenmoe.

Uitsluitingsmoe, kloofmoe, segregatiemoe, afschaffingsmoe, Nederlandmoe.

Vlaktaksmoe, publieke omroepsnoeimoe, terreurdreigingsmoe, escalatiemoe, schreeuwdebatmoe.

Boerkamoe, draaideurcrimineelmoe, TBSmoe, pedomoe, filemoe, rekeningrijdenmoe, eigen risico in de zorgmoe.

Ik denk aan het gelijk. Het Wildersgelijk, het Rutte- en Pechtoldgelijk, het Verdonkgelijk, het Halsema- het Roemer- het Cohengelijk. Het niemand heeft gelijkgelijk, het verongelijkte woedegelijk.

Ik denk aan de kloof. De tussen burger en politicikloof, de niet-westerse alochtonenkloof.

Ik denk aan de lucht. De dreigende wolkenlucht, de spruitjeslucht, de nietgeluchte achterkamertjeslucht, de angstzweetlucht, de niet luchten of zienlucht.

Ik zit in de lentezon, de niets aan de handzon, de gratis zon, de onbetaalbare zon, de warme zon, de gat in de ozonlaagzon, de zonde van het binnen zittenzon.

De kom tot jezelfzon, de licht in je hoofdzon, de kom bij elkaarzon. De wat maakt het uitzon, de niet zwartwitzon.

De wijze zon, de serene zon, de geduldige zon, de vlinder- en vogelzon.

Ze schijnt op het land, zo groot in kleine gelijkjes. Ze schijnt in de kloof, die zo diep is dat haar licht de bodem niet raakt.

Ze dreigt te worden verduisterd door de wolken. Ze lijkt te zeggen: "Zie elkaar, in mijn licht, iedereen is in mijn licht gelijk. Sluit elkaar niet uit.

Vang mijn stralen mensen, groei, verhef je, ontstijg de grond, net als de krokus, net als de hyacint. Bloei, en gun iedereen mijn licht.