Vincent Bijlo

GODS PLAN, DAAR KOMT NIKS MEER VAN

De Paus is bloedchagrijnig vandaag. De Katholieke zaken lopen niet op rolletjes, de laatste tijd.

Eerst dat gedonder met die opgewonden mevrouw die hem wilde bespringen op Kerstavond, het kwam niet goed uit, hij had geen condooms bij zich, en nu weer dat geduvel met die seksueel uitgedaagde medemensen, die, hij krijgt het woord niet over de lippen, die verkeerdgeaarden, die gelijkgeslachtelijk aantrekkenden.

De mensheid is de weg kwijt, dwaalt, voortgedreven door hormonen van wellust, van Gods pad af.

Zelfs in Portugal, het oude Portugal, de katholieke rots in Gods branding, zelfs daar stemt het parlement in met het homohuwelijk.

Bah, denkt de Paus, wat een onrein gedoe. Wie zijn zaad op de rotsen plengt, zal nimmer door de poorten van Zijn hemelen gaan.

Nee, dan liever een opgewonden mevrouw op Kerstavond. Ook niet goed, ook niet Gods plan, maar dit! En als het nou nog alleen Portugal was, nee, in Argentinië, land van Poch en Maxima, dat goede, Roomse Argentinië, daar zijn twee homo’s in de echt verbonden.

Het is dat de Paus niet mag vloeken, anders had hij een knetterend godverdomme door Vaticaanstad laten schallen.

Hij haalt diep adem, telt tot tien en bidt een weesgegroetje. Een beetje Paus vloekt niet, en Benedictus XVI zeker niet, hij is nog Roomser dan de vorige Paus.

Nee, dat koninkrijk van Hem, dat zal wel nooit wat worden. En nu ook nog dat gezeik met bisschop Eijk. De Paus moet hem nog terugbellen, Eijk stond op zijn voicemail, er is opstand in Utrecht uitgebroken vanwege Eijks strakke manier van leidinggeven. De knoet moet maar weer eens over de wereld. Straks toch God maar even bellen, voor een plaagje.