Vincent Bijlo

BIJ HET VERTREK VAN WOUTER BOS

Een donderslag bij heldere hemel, Bos weg, vanwege zijn gezin. Dat is lief, dacht ik meteen. Toen: Waarom heeft Balkende eigenlijk niet meer kinderen? Waarom heeft Wilders helemaal geen kinderen? Dat gaat natuurlijk niet zo goed, nageslacht verwekken met al die beveiligers in je slaapkamer.

Waarom is Rutte single?

Wouter Bos is, wat iedereen ook van hem mag zeggen, hoeveel drek hij ook over zich heen heeft gekregen, een bevlogen en krachtige, aardige man.

Gisteravond hoorde ik ze alweer, de honders, die het "zwak" vinden, en "een ernome nederlaag."

Ze zouden eens één dag het werk moeten doen dat Wouter Bos deed, ze zouden binnen 24 uur al aftreden. Als er nou iemand is die niet te benijden was de afgelopen tijd dan was het wel Wouter Bos. Ik hoorde hem met de dag grijzer worden.

Hoe hij, na de sloopcampagne van het CDA, met het dagelijkse "draaimoment van Bos" toch in het kabinet wilde plaatsnemen. Dat was knap, niet verstandig misschien, maar wel heel knap.

Want het was een nare campagne van eht CDA, daar was niets christelijks aan.

Hoe hij heeft ingegrepen om banken overeind te kunnen houden, kordater kon niet. Hoe hij de moed had bij zijn standpunt te blijven over Uruzgan. Hoe hij zes uur nadat het kabinet gevallen was alweer in Utrecht was om campagne te voeren.

Zo’n man is niet "zwak," zo’n man heef hart voor politiek. Maar hij is ook een mens, hiuj stopt, en daarmee bewijst Bos dat de PvdA meer gezinspartij is dan het CDA.

Dit is uiteraard geen stemadvies, ik ben columnist, neutraal tot in den doet, ik zie Wouter Bos als mens, een mens die ik graag mag, politiek en persoonlijk. Wouter bedankt, dit land kan nog steed zoveel beter, maar jij deed je best.