Vincent Bijlo

ZEVEN JAAR GELEDEN VERHIEF IK MIJN STEM IN AMSTERDAM

Op 22 maart 2003 sprak ik in Amsterdam, tijdens een demonstratie tegen de net begonnen oorlog in Irak, de volgende tekst uit:

"Laat ik één ding voorop stellen, om misverstanden te voorkomen, ik ben tegen Saddam Hoessein. Ik ben voor de bevrijding van het Irakse volk, maar ik ben tegen de manier waarop dat nu gaat. Ik luisterde gisteravond naar CNN, het leek wel oudjaar. Veel knallen, en opgetogen stemmen die bralden over de prachtige moderne superwapens die ze mochten uitproberen in de proeftuin die Irak heet. Ik dacht: ze weten niet waarmee ze bezig zijn. Ze weten niet dat dit geen rotjes zijn, ze weten niet dat dit bommen zijn, die voor veel mensen de laatste oudejaarsavond met een dreun aan zijn eind zullen laten komen. Ik schaamde me. En niet alleen voor Amerika, ook voor onze politici, voor alle politici die de macht hebben in de zogenaamde beschaafde wereld. Ook zij zijn schuldig aan dit verschrikkelijk oudjaar, omdat ze niet in staat zijn geweest de moordende tiran Saddam Hoessein een halt toe te roepen.

Wij verheffen vandaag onze stem, omdat wij godzijdank in een vrij land leven waar je kunt laten horen dat Amerika niet uitmaakt wat er in onze wereld gebeurt.

en als de laatste knal van het Amerikaans oudjaar geklonken heeft, en de rookwolken zijn opgetrokken, moeten we zorgen, al die politici van al die landen van die zogenaamd beschaafde wereld, dat dit nooit meer kan gebeuren."

Daarom vraag ik nu, zes jaar later: Meneer Balkenende, veeg niet uw eigen stoepje schoon, leg verantwoording af aan uw volk, waarom heeft u zo’n moeite met het toegeven van fouten? Veel buitenlandse politici van destijds zijn u voorgegaan. Wees een mens, geen jongetje dat altijd gelijk wil hebben.