Vincent Bijlo

 

NEDERLAND-DENEMARKEN

 

"Weet je," zei Dennis (4), "weet je, het is echt opvallend hoe anders de bal is waarmee ze bij dit WK spelen. Weet je wat het is met deze bal? Hij daalt niet. Kijk maar naar de verre vrije trappen, die zeilen meters over het doel heen. Ouwe ballen daalden, maar deze nieuwe bal niet."

"Ja," zei Thomas, (5) "je hebt gelijk. En er staan rare cirkels op de bal, zodat de keeper niet kan zien of er een draai in zit als hij geschoten wordt. En weet je, Van der Vaart trok veel te veel naar binnen, waardoor de hele linkerkant onbenut bleef."

Dennis zette de vuvuzela aan zijn lippen en blies zijn kleine longen in een korte stoot leeg, haalde diep adem en deed het nog eens en nog eens en nog eens.

"Hij moet gewoon de volgende keer met Elia in de basis beginnen," zei hij beslist. "Want in dat systeem met Van der Vaart werd Van Persie veel te weinig aangespeeld, nou, dat is gewoon ontzettend zonde." Meester Hans, die even verderop op het schoolplein op een bankje zat schreef alles wat de jongetjes zeiden op.

"Het was dat die Poulson een eigen doelpunt scoorde, lief he dat hij dat deed, maar anders had ik het nog niet geweten hoor, wat de uitslag was," zei Thomas. "Het spel zag er stukken minder flitsend uit dan bij de laatste oefenwedstrijden."

Voor hem lag een bal, een ouwe bal. Hij schopte hem in Dennis’ voeten. "Kijk," zei hij, "zo zuiver was de passing bij Oranje niet."

Dennis gaf de bal een enorme lel. Pats, daar ging hij door het raam van het lokaal van groep 1 en 2.

"Oei," zei hij, "dit is een ouwe bal, ik had erop gerekend dat hij zou dalen, maar hij deed het niet." Bedremmeld stond ij bij het gat in de ruit, hij begon te huilen, maar meester Hans was niet kwaad. Hij klapte zijn notitieboekje dicht, stopte het in zijn zak en wist wat hij vanavond tegen zijn vrouw over de wedstrijd moest zeggen.

Vincent@ad.nl