Vincent Bijlo

EINDEXAMEN VWO IN 1985

We lagen op onze ruggen onze jassen in het bos. Hoofden naast elkaar op haar schooltas. Mijn rechteroor tegen haar linker. Hand in hand.

Het was een milde meidag in 1985, met een door wolkensluiers zachtgemaakte zon. Ik was 20, zij was 18.

"En?" Fluisterde ik.

"Moeilijk," zei ze zacht, met die stem die mooier was dan alle muziek die ooit gemaakt was.

"Zzzzo moeilijk." Ze had een mooie zoemende lange z. "zzzzzoooo moeilijk, en ik kon mijn gedachten er helemaal niet bij houden. Ik heb bij Engels bij de meerkeuzevragen overal B ingevuld. Dat is namelijk altijd goed, de B van Bijlo."

Ik lachte en streek met mijn hand over haar grijnzende gezicht.

"Ik heb overal A ingevuld," zei ik, ze heette Anne.

Ze zuchtte. "Dan zijn we geen van beiden geslaagd," zei ze. "Dan kunnen we nog een jaar langer bij elkaar in de klas zitten."

"En het opstel Nederlands," zei ik, "moest 800 woorden hebben. Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne Anne…"

Ze lachte weer, ging nog dichter tegen me aan liggen en zei:

"En bij Aardrijkskunde heb ik op een blinde kaart alle plaatsen getekend waar wij samen heen zullen gaan." Mijn vingers gleden door haar haar.

"We moeten weg schat," zei ik, "over een half uur begint het examen Biologie."

"Of zullen we eerst nog even een practicum doen," zei ze.

We slaagden allebei voor het examen VWO. Na de diploma-uitreiking hebben we elkaar nooit meer gezien. Van de week mailde ze, of ik haar vriend wilde worden op Facebook. In haar profiel zag ik dat ze vijf kinderen heeft, gescheiden is en op de Veluwe woont. Sorry Anne, het is 25 jaar te laat.

Vincent@ad.nl