koortsachtig overlegd in het Torentje. Uit de altijd rijkgevulde compromissenkoker schieten voorstellen als kleine vuurpijltjes de lucht in.

Compromisvoorstel 1: na 1 december 2010 blijven we niet meer militair maar alleen politiek in Afghanistan.

Zo hebben we het met Irak ook gedaan, dat hebben we overleefd, dus waarom niet.

Hm, ja, is een optie, daarmee spreken we onze steun uit voor het dappere werk van de jongens en meisjes van andere naties die nu de ijzers uit het vuur mogen halen.

Compromisvoorstel 2: We hebben afgesproken dat we na 1 december niet langer in Uruzgan zouden blijven. Haha, kijk Bosje, er staat niets over andere provincies van Afghanistan. We kunnen naar Helmand gaan, Helmand lijkt veel op Helmond, dat geeft ons een vertrouwd gevoel.

Ja, leuk, zou kunnen, dat is ook goed voor de export, we blijven koopmannen nietwaar, dan richten we de Helmond/Helmandconnectiie op. Frietsaus voor Afghanistan, hasj voor Holland.

Compromisvoorstel 3: Uitstel, we tillen het hele dossier over de gemeenteraadsverkiezingen heen, we depolitiseren.

Ja, zou kunnen, dan zeggen we: zorgvuldigheid, ordentelijkheid, maar de eigenlijke reden is de koningin. Die is nu op vakantie in Lech. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze moet terugkomen omdat er een Balkenende-zoveel valt.

Ja, laten we het maar even uitstellen, we gunnen het de oppositie ook niet, toch? Nee, laat die nog maar even wachten. We hebben de intentie, dat zeggen we, de intentie om er uit te komen, maar of dat ook lukt?

Men is moe, te moe om elkaar naar het leven te staan. Het zal allemaal wel, val of geen val, het zal.