Vincent Bijlo

DE VERLOSSING IS NABIJ VOOR DE SOMBERE HOND

Wie ziet ze niet af en toe, honden die met een doffe blik in hun ogen langs het spoor of op een brug staan. Wanhopige viervoeters die niets liever willen dan een einde maken aan hun uitzichtloze hondenlevens.

De depressieve hond heeft het in Nederland zwaar. Hij, of liever zij, depressies komen onder teven zeven keer vaker voor dan onder reuen, zij voelt zich miskend, onbegrepen en genegeerd.

Ze voelt zich ernstig in haar vrijheid belemmerd door de strikte poepregels waaraan ze zich moet houden. Bovendien drukt de belasting die zij tegenwoordig moet betalen zwaar op de hondenrug.

Soms, op sombere bewolkte dagen, ziet men lange rijen droevige honden kont aan snuit voortsjokken door mistroostige losloopgebieden.

Maar dat zal niet lang meer duren. De verlossing is nabij. Nee, het betreft hier geen honden-Jezus, Eli Lilly is de naam, pillenmaker uit Amerika. Binnenkort behoren de suïcidale herder, de somberdog, de treurteckel en de droefpoedel tot het verleden.

Geen eindeloze blafsessies meer bij de psychotherapeut, geen urenlange trimsessies meer om de geest op te vrolijken, nee, hondenprozac, voor een dartel, vrolijk, menswaardig hondenleven.

Als het een succes wordt, en dat wordt het, daar durf ik mijn hond voor in het vuur te steken, dan komt Eli Lilly binnenkort ook met een kattenvariant. De kattendip, die vroeger alleen bij katers voorkwam maar nu ook steeds vaker bij poezen, is een bekend fenomeen. Vaak gaat deze dip over in een echte depressie of een kattenburnout. Dat zou met dit nieuwe wondermedicijn tot het verleden kunnen behoren.

De Partij voor de Dieren is niet erg te spreken over de nieuwe pillen. "De dieren moeten niet al te vrolijk gaan worden," liet een woordvoerder weten, "dan kunnen wij onszelf wel opheffen."