Vincent Bijlo

IS MOHAMMED ENAIT NIET GEWOON AARTSLUI, DAT HIJ NIET WIL OPSTAAN

Hij stond niet op voor een rechter, advocaat Mohammed Enait, maar wel voor Pauw en Witteman. Woedend verliet hij de studio, nadat Jeroen Pauw hem een beroepsprovocateur noemde. Toen waren de rapen gaar, de couscous aangebrand en het lam over de kook. Enait ging in de benen, hij stond, fier, rechtop. Rechters zaten thuis jaloers te kijken. "Wat heeft die Pauw dat ik niet heb," dachten ze bij zichzelf.

Hij heeft gelijk, Pauw, Enait is een beroepsprovocateur, zoals Wilders dat ook is. Ze verkennen allebei, staand of zittend, de grenzen van wat er mogelijk is in dit rare vrije landje.

Is meneer Enait niet gewoon aartslui en gebruikt hij daarbij Allah als excuus?

Nee, dat mag niet gezegd, dan respecteren we hem niet. Maar hoe kunnen we iemand respecteren die zelf geen respect geeft?

Waarom toch doen mensen die zelf de gewoonten en gebruiken van het land waarin ze leven niet tolereren altijd zelf een beroep op tolerantie?

Hier in Nederland is het gebruik dat je gaat staan als de rechter binnenkomt. Ik heb het zelf een keer, toen ik in het beklaagdenbankje zat, niet gedaan, maar dat kwam omdat ik hem niet zag binnenkomen, dus ik was geëxcuseerd, maar Enait niet. Hij mankeert niets aan zijn ogen. En als dat gebruik is, dan doe je dat, als advocaat. En als je dat niet wilt, dan kies je maar een ander vak, taxichauffeur misschien, zittend werk in ieder geval.

Zelfs de meest orthodoxe christelijke advocaten staan op voor onze rechters.

Dus geen gezeur, ophouden met die kinderachtige egotripperij, advocaatje sta je nog, iejaabeejaa.

En laten wij dan eens ophouden met dat eeuwige lieve rekening houden met de gevoelens… We zijn veel maar dan ook veel te correct, en daar maakt God of Allah grif gebruik van.