Te veel moeten, te veel willen? Te druk, te snel?

Nooit klaar en nooit genoeg gedaan? Het gevoel geleefd te worden?

De Bond tegen de Haast wil een leven met gevoel voor ritme!

Een leven met een goed tempo, met inspanning en ontspanning in balans, met respect voor wat langzaam gaat en niet meteen iets oplevert. Met respect voor wat zich telkens herhaalt: de ritmes van dag en nacht, van groei en herstel, van verzorging en bezinning.

Langzaam schuifelen mensen over de eeuwenoude graven in de Janskerk. De opkomst valt de organisatie tegen, maar misschien komt men nog. De Dienst In De Industriële Samenleving Vanwege De Kerken, oftewel de Disk, is een optimistische dienst. Vandaag houdt de dienst de eeuwvergadering van de door haarzelf in het leven geroepen Bond tegen de Haast.

Het eerste dat mij opvalt is dat iedereen hier onthaast is. Men spreekt langzaam en bedachtzaam, alsof elke zin een wijsheid bevat, die moet worden onthouden. Niemand spreekt met stemverheffing, en, het raarste nog van alles, ik hoor de hele dag geen één mobiele telefoon gaan, behalve dan die van mij, maar ik heb het dan ook ontzettend druk. Gisteravond moest ik optreden in Houten, vanavond moet ik naar Veenendaal, morgen eerst naar Hoofddorp en daarna nog naar Hilversum, en bovendien staat er straks, in de lunchpauze, een cameraploeg van 2vandaag op de stoep, om mijn opinie vast te leggen omtrent het kabinet Balkendende.

Het is eigenlijk een wonder dat ik nog een gaatje in mijn agenda heb weten te vinden om dit eeuwfeest van De Bond tegen de Haast bij te wonen.

Als ik vanmiddag de kerk verlaat, hoop ik het licht te hebben gezien. Dan hoop ik dat ik weet hoe ik mijn leven kan indelen zonder geteisterd te worden door de onvermijdelijke hartaanvallen, maagzweren en Burn-outs.

Ik zet mij neder op een kerkbank, plaats mijn voeten op de grond, voel de aarde, ik meen haar zelfs te voelen draaien, en laat De Bond tot mij komen.

De dagvoorzitter opent met de presentatie van het manifest van de Bond tegen de Haast. Het is een pleidooi voor "respect voor langzaam." Er heerst namelijk, zo betoogt hij, een soort van minachting voor "langzaam." Langzame mensen zijn sukkels, die tellen niet mee, dat zijn ouwe sokken. Alles moet snel, turbo, mega, we vergeten de dingen te doen in ons eigen ritme.

Jajajajajaja, dat zal allemaal wel, dagvoorzitter, maar "respect voor langzaam", sorry, maar als ik in de file sta heb ik helemaal geen respect voor langzaam, en langzame mensen zijn toch ook gewoon vaak ouwe sokken?

Hij neemt wel erg veel tijd voor zijn openingspraatje, hij moet wel een beetje opschieten, straks staat die cameraploeg voor de deur. Ik wil tips, adviezen, en snel een beetje.

Nee hoor, niks tips, we gaan zingen. Een lied dat "tijd van leven" heet, en dat heel lang duurt. Het heeft een melodie die ik niet ken, maar die ik zo mee kan zingen. Het is van die doodgeslagen Gereformeerde muziek waar je niet van mag genieten.

Zo! Eindelijk, het eerste debat. Nu zal ik horen hoe ik het voortaan moet gaan aanpakken.

"Als je snel klaar wilt zijn met iets, dan moet je langzaam werken. Want haastige spoed…"

Juist! Zo is het maar net.

"Neem voor alles rustig de tijd, ga elke dag uitgebreid lunchen."

Straks komt die cameraploeg, daar heb ik vandaag echt geen tijd voor.

"Houdt de zondag in ere. De zondag is de dag waarop de arbeid rust, en de palm van de hand geopend is naar de zon."

Nee, zo is het allang niet meer. Op zondag is de palm van de hand geopend naar het wisselgeld, dat men in de winkels terugkrijgt.

"Als je geen haast wilt hebben moet je langzamer lopen."

"Je moet ’s morgens wat eerder opstaan en voordat je de straat opgaat al iets moois gelezen hebben, zodat ze je dat niet meer kunnen afnemen."

Dat is een zeer waardevol advies, dat ik overigens al jaren in praktijk breng. Voordat ik hier naartoe kwam heb ik al "Oorlog en vrede" van Tolstoj gelezen.

Toch zou het, bedenk ik mij in de lunchpauze, terwijl ik snel een broodje Brie eet omdat de cameraploeg buiten al ongeduldig op mij staat te wachten, goed geweest zijn als we vanochtend eerst een definitie van "haast" hadden geformuleerd. Veel mensen verwarren haast namelijk met snelheid.

Michael Schumacher heeft geen haast als hij zijn rondjes op het circuit van Monza met een gemiddelde snelheid van boven de 200 km per uur aflegt. Hij moet juist heel zorgvuldig en geconcentreerd, maar wel snel manoeuvreren. Jos Verstappen, die had haast, daarom belandde hij ook altijd in de grindbak.

Naarmate de dag vordert, kom ik erachter dat ik eigenlijk een heel onthaast mens ben. Ik loop altijd al langzaam en geconcentreerd, mijn voeten kussen altijd al de aarde bij elke stap, omdat ik, als ik snel loop overal tegenaan zou donderen.

Ik neem voor alles de tijd, ik kan niet snel werken. Als ik sneller typ dan ik nu doe gj9ew-gbhiouhwqethuiop[hqwtyj.

Om vier uur verlaat ik de kerk. Ik had mijn tijd vandaag veel beter kunnen besteden. Ik had bergen werk kunnen verzetten. Ik geef de taxichauffeur die mij naar huis brengt opdracht om zo hard mogelijk te rijden. Ik wil actie! Thuis drink ik snel een energiedrankje, en dan ga ik met grote spoed naar Veenendaal, om op te treden.