Archief

hier vind je alles wat ik de afgelopen jaren gedaan heb.
WeblogCabaretierColumnistSchrijverMuzikantNieuws

03 Mrt 2017 - 15:40


Deze week heb ik elke dag een stukje geschreven in de rubriek ‘de week van’ op http://www.broadcastmagazine.nl

 

 

Maandag

 

Stel je voor, ik zit op mijn hometrainer te fietsen op mijn veranda. Ik schiet geen meter op, maar dat is ook de bedoeling. Ik zet er flink de sokken in, er dreigt een buikje, dat moet weggefietst. Wat en vaart, geen stoplichten, spoorbomen, niks!

Via mijn oortjes komt Radio Rijnmond mijn hoofd binnen. Een vlaagje regen waait in mijn gezicht. Het ruikt in de tuin naar gras, net als in De Kuip. Het gejuich van het Legioen zwelt aan. De tuin wordt stadion, ik zit tussen verslaggevers Dennis en Sinclair in.

Dit is radio zoals radio bedoeld is. Bij de buren hangen ze bank voor Fox, ik swing op mijn zadel en fiets samen met de Twaalfde Man in het stadion de bal het doel in.

Feyenoord rukt op, een enorme kans. “Jaa, dit moet hem worden, gaat Toornstra hier feye………”

De internetverbinding valt weg, ik luister naar Rijmond op mijn telefoon. Ik heb nog wel ergens een FM-radio, maar die gebruik ik zelden.

Woedend stap ik af. Ik loop naar binnen. Waar had ik die kolereradio ook alweer gelaten? Net als ik hem gevonden heb is de verbinding weer hersteld. Het staat intussen inderdaad 1-0. Ik ga weer op de hometrainer zitten en fiets nog harder dan net, ik moet de verloren tijd inhalen.

Weer een kans. “dit moet hem worden, hij heeft hem op zijn schoe…....”

De vloek die ik door de tuin laat donderen moet tot in De Kuip te horen zijn, ik woon onder de rook van Utrecht. Een merel vliegt geschrokken op, de buren halen de spelende kinderen naar binnen.

Ik blijf fietsen, net zolang tot ik weer contact heb met de Kuip. Ik hoor dat Feyenoord 2-1 heeft gemaakt. De bal is 3 mm over de doellijn geweest. Dat heb ik dan maar mooi voor elkaar gekregen. Keeper Zoet had hem gestopt, maar door mijn geschreeuw is hij toch over de lijn gegaan.

 

 

Dinsdag

 

 

Zet ik de radio aan, vanmorgen, hoor ik dat het vandaag Nationale Zeldzameziektendag is. Gezellig. Er zijn 7000 zeldzame ziektes, die staan op een zeldzameziektenlijst. Een ziekte is zeldzaam als minder dan 1 op de 2000 mensen hem heeft. Dat lijkt mij wel erg ruim gedefinieerd. Als je buiten het hooggriepseizoen griep hebt, dan ben je, volgens deze definitie, ook zeldzaam ziek. Dan is deze dag ook voor jou, gefeliciteerd, en voor je partner of nabestaanden natuurlijk.

Als je onverhoopt niet zeldzaam ziek bent dan is deze dag ook voor jou, want iedereen kent in zijn omgeving wel iemand met een zeldzame ziekte. Weet je hoeveel mensen in Nederland lijden aan een zeldzame ziekte? 1 Miljoen. 1 Miljoen ja! 20 ArenA's vol met zeldzamezieken, hoe zeldzaam is dat?

Het was in ieder geval wel zeldzaam wakker worden op de Zeldzameziektendag, toen ik opstond voelde ik me zeldzaam jong en gezond.

Er gaat tegenwoordig geen dag voorbij of hij is wel ergens voor. Sterker nog, er gaan in Den Haag stemmen op om het jaar uit te breiden vanwege een dreigend dagentekort. Met name in rechtse gelederen is hier veel verzet tegen, omdat zoiets alleen Europees geregeld kan worden. Een woordvoerder van DenkNiet, 1 van de 59 nieuwkomers op de kieslijst, liet via Twitter weten: Blijf met je #tengels van ons #jaar af.

Maar niet alleen rechts roert zich in de discussie over de verlenging van het jaar. Ook de Partij voor de Dieren laat zich niet onbetuigd, getuige de tweet van woordvoerder Merel de Beer: #eendagsvlieg kind van de rekening door slechte jaarplannen Europa.

Om de discussie zo vlak voor de verkiezingen niet op het of de spits te drijven, heeft de PvdA voorgesteld om voorlopig het jaar bij het oude te laten, maar bij wijze van experiment eens per vier jaar een dag aan het jaar toe te voegen, te beginnen in 2020.

Intussen tellen we de dagen af naar de verkiezingen. Dag, tot morgen, dan vertel ik je over mijn gloriedagen in de politiek.

 

 

Woensdag

 

 

Ik zou het vandaag hebben over mijn gloriedagen in de politiek. Dat komt zo. Eerst even Kuzu van Denk. Hij was gisteren bij Nieuwsuur, maar daar ga ik niet over, ik ben van de radio. Ik schrijf drie keer per week in de krant over het mooiste medium dat er bestaat. Radio is televisie in je hoofd. Jij bent het zelf die de belden genereer.

Als geoefend radioluisteraar analyseer ik graag stemmen. En die stemmen, die laten politici dezer dagen veelvuldig horen, om onze stemmen binnen te slepen. Vanmorgen heb ik het in de krant over Henk Krol, de stem van de boze witte senior.

Laat ik het hier even over Kuzu hebben. Toen hij nog in de PvdA zat had hij een heel gewone stem. Maar sinds hij in de schijnwerpers staat is zijn stem veranderd. Hij is ijdel gaan klinken, hij klinkt naar een beDENKelijke sterrenstatus. En dan, wat hij zegt! Hij vergelijkt Wilders met Hitler. Ik vergelijk Kuzu met Boer Koekoek, dat was ook zo’n ongeleid projectiel.

Kuzu durft met droge ogen te bewerendatartsen bij mensen met een migratieachtergrond de stekker er eerder uittrekken. Hoe hij dat weet, werd hem gevraagd. “Nou,” zei hij, “ik heb met diverse patiënten gesproken.” Dat is raar, dan is de stekker er blijkbaar toch nog niet uitgetrokken.

Het zijn kwalijke beweringen, dat soort verdachtmakingen zijn zelfs gevaarlijk.

Je hoort echt aan Kuzu’s stem dat hij geniet van de aandacht en van het feit dat hij controversieel is. Eindelijk doet hij ertoe, hij bestaat over de ruggen van artsen heen.

Ik zou ellenlange blogs kunnen schrijven over de stemmen van politici, het is een zeer interessant onderwerp. Want veel meer dan de ogen is je stem de spiegel van de ziel.

Nou, dan doe ik morgen mijn gloriejaren in de politiek maar. Ik ga nu even uitwaaien in Gorssel, jaja, Gorssel, daar staat Museum MORE. Ik ga daar naar schilderijen luisteren met heel veel naakt erop.

 

 

Donderdag

 

 

Vandaag dan mijn gloriejaren in de politiek. Ik ben in een groen verleden lijstduwer van GroenLinks geweest. Dat was nog onder Femke Halsema. In de pre-DENK-tijd, in de tijd dat je nog geen factcheckers had. Niet dat politici toen de waarheid spraken, waarheid in politiek is dat wat op een bepaald moment het beste uitkomt. Die tijd, dat je nog geen hashtags had, dat er alleen analoog gescholden werd, maar een stuk minder.

We gingen tijdens die campagne met een aardgasbus door het land, je had nog geen elektrische bussen. Er waren maar een paar tankstations voor aardgas, dus soms moesten we honderden kilometers omrijden, maar dat mocht, want het was voor het milieu.

We konden wel bloggen vanuit de bus, aardgasbloggen, en selfies maken, die heetten toen nog foto’s.

Dan kwamen we aan op de campagnebestemming van die dag, de lokale GroenLinksers hadden alles al tot in de puntjes voorbereid, de bus stopte en daar sisten de deuren open. Femke en ik traden gearmd naar buiten, onder een soms donderend, maar meestal zeer bescheiden applausje.

Vervolgens speechte ik. Ik zei alles dat Femke niet kon en mocht zeggen. Ik fileerde wat politici, maakte ons zelf belachelijk, ik deed wat een cabaretier behoort te doen, ik blies lucht in de soms loodzware, veel te serieuze politiek. Want het grootste probleem van politiek is dat mensen zichzelf veel te belangrijk vinden.

Femke hield vervolgens een vlammende toespraak waarin ze verwoordde waarom je niet anders kon dan op ons stemmen. Dat deed niet iedereen. Na de verkiezingen bleek dat ik de verkeerde kant op geduwd had, we hadden flink verloren.

He, dat waren leuke tijden, terug naar de onze.

 

 

Vrijdag

 

 

Ik zit te vergaderen over mijn Sermoen van volgende week zaterdag. Heel af en toe mag ik de gelovigen in niets of niemand in het bijzonder toespreken in de Geertekerk in Utrecht. Eindelijk

kan ik dan onbekommerd moraliseren en mijn gehoor om de oren kletsen met wat ze allemaal zoal niet goed doen en waar dat toe leidt. Ik deel rake audio-oorvijgen uit.

Volgende week zaterdag is het thema "verandering." Iedereen wil verandering, het hangt in de lucht. Obama, Trump, ze zijn er allebei voorbeelden van. Maar wat moet er dan veranderen?

Alles!  Omdat het gewoon niet goed is!  Maar wat is er dan niet goed? Alles! Waarom? Daarom! Altijd moet de elite het ontgelden. De elite is een kliko waar je alles wat je niet bevalt in

kunt flikkeren. Men schermt met "het volk" maar wat is dat dan precies, "het volk?" Dat zijn wij allemaal, van vuilnisman tot professor, van bijstandsmoeder tot luizenvader.

Als u mij nu wilt verontschuldigen, de plicht roept.